இரை

'இரை' - உணவு ன்னு சொல்லலாமா ? ,  ஆங்கிலத்தில் - இரை = Prey - an animal that is hunted and killed by another for food. பொதுவா இரை 'ங்கற சொல்லை மனிதனுக்கு பயன்படுத்த மாட்டோம். ஆனால் மனிதனின் வாழ்க்கையும் ஏதோ 'ஒரு' இரையைத்தேடி தான்.... 😜

இப்போது தங்கியிருக்குமிடத்தில் 'இரை' என்ற சொல்லின் அர்த்தத்தை &  தேவையை உணர்த்தியிருக்கு. சுற்றி ஒவ்வொரு உயிரினமும், தான் வாழ, மற்ற உயிரினத்தை அழித்தவாரே இருக்கிறது. அதன் அன்றாட தேவையே 'தனக்கு தேவையான உணவை - இரையை தேடிப்பிடித்து உயிருடனோ, கொன்றோ தின்பது தான்.

Discovery, Animal Planet n National Geo Channels பார்ப்பதை நேரடியாக இங்கே பார்க்கிறேன்.மரங்கள் காற்றுக்கு தலையசைத்து ஆடும் போது கிளம்பும் சத்தமும், பறவைகள் , பூச்சிகள் & தவளை எழுப்பும் ஒலியும் BGM.

என்ன .....புலி சிங்கம் கரடி யானை னு பெரிய விலங்குகள்  இல்லை. ஆனால் அவற்றிக்கு சற்றேனும் குறையாத விதவிதமான பறவைகள், பாம்புகள், பூச்சிகள், வண்டுகள், குளவி, தேனி, ஈசல், 10-15 செ.மீ நீளமுள்ள கம்பளிப்பூச்சி, தவளை, தேரை, நத்தை, அட்டை, மண்புழு, எலி, அரணை, ஓனாண் விதவிதமான அளவில் சிலந்திகள், மரவட்டை,  பூரான்,கருப்பு பல்லி (இது தோட்டத்தில் மட்டுமே இருக்கிறது,வீட்டிற்குள் வருவதில்லை),தேள், நட்டுவாக்கிலி, செய்யான் பாம்பு நண்டு, மீன், பட்டாம்பூச்சி, தும்பி, கழுகு, பருந்து, கொக்கு, நாரை வகைகள், வெளிநாட்டு பறவைகள், செல் பூச்சி (கறையான்), கரப்பான்பூச்சி, கட்டெரும்பு வகைகள்,  மயில்கள், உடும்பு, கீரி, ஓநாய், ஆமை....  னு...ஸ்ஸ்ப்பா மூச்சு வாங்குது.. இன்னும் பெயர் தெரியா ஜீவராசிகள், கூடவே பெயர் தெரியாத விதவிதமான செடி கொடிகள் மரங்கள்.  
 
தினப்படி இவற்றில் அநேகமானதை சந்திச்சி,  கடிவாங்கி (பொதுவா பூச்சி வகையறாக்கள் தான்), அது பெருசு பெருசா வீங்கி, மருத்துவர் கிட்ட ஓடி, ஊசியப்போட்டுன்னு .... தொடர்ந்து நடந்துக்கிட்டு இருக்கு.  ஒரு மனுஷி எத்தன தடவதான்  ஊசிப்போட்டுக்கறது  அலர்ஜி மாத்திரைய முழுங்கறது? ..சரி என் கதையை அப்புறம் பாக்கலாம். இப்ப இரை'க்கு வருவோம்.

இதுல மேல சொன்ன எல்லாமே ஒன்றை ஒன்று அடிச்சி  புடிச்சி கடிச்சி ன்னு தான் உயிர்வாழ்கிறது. அப்படியான ஒரு இயற்கை சுழற்சி அத்தியாவசியமானது. குறிப்பாக மனிதனின் வாழ்வாதாரத்திற்கு மிக மிக அவசியமானது. மனிதனுக்கு இயற்கை ஒரு வரம், இயற்கையோடு ஒன்றிய வாழ்க்கை அதைவிடப் பெரிய வரம்.
எலி & தவளை யை தேடி பாம்பு, பாம்பை பிடிக்க கீரி,  விட்டேனா பாருன்னு கீரி, மயில், உடும்பு முட்டையை முழுங்க  ஓநாய்,  மீன், நண்டு, பாம்பு, ஆமையை எப்ப தூக்கலாம்னு மேலேயிருந்து கழுகு வட்டம் அடிக்க, பக்கத்திலிருந்து சத்தமேயில்லாம காத்திருந்து தூக்குதுங்கு கொக்கும், நாரையும். இதெல்லாம் பத்தாதுன்னு பாம்பும் உடும்பும் நீயா நானான்னு பூரான், அரணை, பல்லி, பறவைங்கன்னு பதம் பார்க்குதுங்க.  பாம்பு பறவையை பிடிக்கறதெல்லாம் இங்கதான் பாக்கறேன். 

ஒரு இரவு மழையின் விடியலில், சொன்னாக்கூட யாரும் நம்ப மாட்டாங்க. வீட்டு வாசலில் ஆயிரக்கணக்கில் ஈசல் செத்துக்கிடக்க, அதன் இறக்கைகளை பெருக்கி அள்ள முடியல.. காற்றில் பறந்து வாசல் முழுக்கவும் இண்டு இடுக்கெல்லாமும் பரவி..ஒரு நிமிஷம் தலை சுத்திருச்சி.. நான் ஒரு பக்கம் பெருக்க, இன்னொருப்பக்கம் எனக்கு சரிசமமாக, கொஞ்சக்கூட பயமில்லாம, மதிக்காம பறவைகள் கூட்டமாக வந்து ஒரு ஈசல் விடாம கொத்தி முழுக்கிட்டு போச்சிங்க.  இதுல கொச்ச முச்சா கொச்ச முச்சான்னு அதுங்களுக்குள்ள பேசி சிரிப்பு வேற...கண்டிப்பா என்னைய கிண்டல் செய்து தான் பேசியிருக்குங்க... 😩


இதுல என்ன சுவாரசியம்னா, எப்படி ஒரு புலியோ, சிங்கமோ மானை துரத்திப்பிடிக்க வெறித்தனத்தோடு ஓடுதோ..அதனிடமிருந்து தப்பிக்க மான் எப்படி உசுர கையில பிடிச்சிட்டு ஓடுதோ.... அந்த வெறித்தனத்தை இங்க ஒவ்வொரு உயிரனமும் அதன் இரையைத்தேடி பிடிக்கும் போது பார்க்கமுடிகிறது. வேகம், வெறித்தனம், விட்டுட்டா நாம பட்டினி, திரும்ப இப்படியொரு வாய்ப்பு கிடைக்காது ங்கற மாதிரி தான் துரத்திப்பிடிக்கின்றன. தன்னை எதிரியிடமிருந்து காத்துக்கொள்ள நினைக்கும் உயிரனங்களும் முடிந்தளவு உயிர் போகும் வரை போராடுகின்றன... 

பாம்பு தன் இரையைப்பிடித்து விழுங்கும் போது அந்த இரை உள்ளே செல்ல செல்ல, இரை நகரும் இடத்தில் பாம்பின் மேல்புறத் தோல் விரிந்து அதன் Normal Texture, design, colour மறைந்து வேறு புதுவிதமான design, colour தெரிகிறது. தோலில் சுருக்கத்தில் ஒரு மாதிரியும், அதுவே விரியும் போது வேறு மாதிரி design னும் பார்க்கவே அழகு. அய்யோ பாவம் உள்ள இருக்க 'இரை ''. அந்த இரையும் இப்படி எதையோ ஒன்னை முழுங்கிட்டு த்தானே உயிர் வாழ்ந்துட்டு இருந்துச்சி ன்னு நாம அழகை மட்டும் ரசிச்சிட்டு இப்படிக்கா வந்துடுவோம்... 


இது போன்ற இயற்கை சுழற்சியில், ஒன்றை ஒன்று சார்ந்த எல்லா ஜீவராசிகளின் இனப்பெருக்குமும் நிச்சயம் கட்டுப்பாட்டுக்குள்  இருக்கும்.  அவைக் கட்டுப்பாட்டுக்குள்  இருக்கும் வரை மனிதனுக்கு இயற்கை சார்ந்த பிரச்சனைகள் வராமல் இருக்கும். இது மனிதனுக்கு சுற்று சூழல் சார்ந்த  காவல்.

Picture Courtesy : Thx Google.

ஆரூரா தியாகேசா

திருவாரூர் = திரு+ஆரூர். இது சப்தவிடங்க தலங்களின்
தலைமையிடமாகும். சப்தவிடங்கத்தலங்கள் என்பது சிவபெருமானின் பல்வேறு நடனங்களை அடிப்படையாகக்கொண்டு அமைந்த வழிப்பாட்டு தலங்கள். திருவாரூரில் கோவில் கொண்டுள்ள தியாகராஜர் மேலும் 6 ஊர்களில் கோவில் கொண்டுள்ளார் ( சப்தவிடங்க தலங்கள் - இக்கோயில்களைப்பற்றி தனியாக எழுதுகிறேன்) எனவே முதலில் ஆரூர் (தேவார பாடல்களில் ஆரூர் என்றே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது) என்றும் பின்னர் கோவில் ஊர் என்பதால் திரு சேர்க்கப்பட்டு திருஆரூர் என்றாகி திருவாரூர் என மருவியது.

 திருவாரூர் வந்ததிலிருந்து அன்றாட வாழ்க்கை முறையில் நிறையவே மாற்றங்கள். பெரும்பாலும் நகரத்திலேயே அமைந்துவிட்ட வாழ்க்கையில், பழக்க வழக்கங்களும் அப்படியே தொடர்ந்தும் விட்டது.. இங்கு கிராமத்தோடு ஒட்டிய வாழ்க்கை பல விசயங்களைக் கற்றுத்தருகின்றது. பல நேரங்களில் பிடிக்காமல், என்னடா  வாழ்க்கை இது ன்னு எரிச்சலும் ஏற்படுகிறது, ஆனால் இதுதான் சந்தர்ப்பம், சுற்றிலும் கோயில் நிறைந்த ஊர்கள், எல்லாவற்றையும் பார்த்துவிட வேண்டும் என்ற அவாவில், காலம் ஓடுகிறது..

திருவாரூர் கோயில் பற்றி எழுதி மாளாது, அதனால், அதற்கான சுட்டிகளை முடிந்தமட்டும் சேகரித்து பகிர்ந்திருக்கிறேன், தவிர தகவல்கள் சரிதானா என்பதும் தெரியாதது, தெரிந்துக்கொள்ள நேரம் இல்லாதது கூடுதல் காரணங்கள்.  கர்நாடக சங்கீத மும்மூர்த்திகளான தியாகராஜர், முத்துசாமி தீட்சிதர், சியாமா சாஸ்திரி ஆகியோர் திருவாரூரில் பிறந்தவர்கள் என்பது முக்கிய குறிப்பு.

எப்படியானலும், திருவாரூர் தேரைப்பற்றி எழுதியே ஆகவேண்டும். ஆசியாவிலேயே மிக பெரியத்தேர் என்று சொல்லப்படுகிறது, ஆனால் இதற்கு அடுத்து வேறெங்கும் தேர் இருக்கிறதா என்றால் இல்லை, தென்னிந்தியாவில் மட்டுமே தேரோட்டம் நடைபெறுகிறது.  இந்த ஆழித்தேர், திருச்சி பாரத மிகு மின் நிறுவனம் (BHEL) நிறுவனப் பொறியாளர்களைக் கொண்டு கையாளப்படுகிறது.  இந்தத் தேரில் சுரங்க வழி ஒன்றும் உள்ளது சிறப்பாகும். கலைஞர் , சென்னை வள்ளுவர் கோட்டத்தில் திருவாரூர் தேரின் மாதிரியை கொண்டு வடிவமைக்க ஏற்பாடு செய்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 


ஆழித்தேர் திருவிழாவில், தேரை வடம் பிடித்து இழுத்த போது, அது ஆடி ஆடி அசைந்து வந்த அழகை, அந்நேரத்தில் எப்படி உணர்ந்தேன் என்பதை பதிந்தே ஆகவேண்டும்.

தேர் வேலைகள் கிட்டத்தட்ட 2 மாதம் முன்பாகவே ஆரம்பித்தது, தேர் நிறுத்தப்பட்டிருக்கும் சாலையில் செல்லும் போது, வேலைபாடுகளைப் பார்த்தவாரே சென்று வருவோம். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஆரம்பித்த வேலை முடியும் போது தேரின் உயரம் 96 அடியாகவும், 360 டன் எடை உடையதாகவும் மாறியிருந்தது. இதற்கான செலவு ஆண்டுதோரும் ரூ 2 கோடியை தாண்டியே செல்லும், இந்த ஆண்டும் அப்படியே. தேரைப்பற்றிய மிக விளக்கமான பதிவு   இதைப் படிக்கவும், இத்தனை விசயம் அடங்கியிருக்கான்னு ஆச்சரியப்படுவீர்கள்.

தேர் திருவிழாவை, ஆண்டுதோரும் நிகழும் ஒரு நிகழ்வாக என்னால் பார்க்கமுடியவில்லை. நுட்பமான பல விசயங்கள் இதில் அடங்கியுள்ளதை வரிசைப்படுத்துகிறேன்.

1. மிகப்பெரியத் தொகை இதற்காக செலவிடப்படுகிறது. 
  • பொதுமக்கள் நன்கொடை
  • மதவேறுபாடின்றி நிதி வசூல்
  • பெரிய/சிறிய நிறுவனங்களின் உதவி / நன்கொடை
2. மிகப்பெரியளவில் வியாபாரம் நடக்கிறது.
  • பூ / பழவகைகள் /பூசைக்கு தேவையானப் பொருட்கள்
  • அலங்காரப்பொருட்கள்
  • மரவேலைபாடுகள் 
  • மூங்கில், சவுக்கு
  • அலங்கரிக்கும் துணிகள்
  • கயறு
  • இரும்பு பொருட்கள், மரக்கட்டைகள்
  • அலங்காரப்பொருட்கள்
  • பெயின்ட், வார்னிஷ், பெட்ரோல், டீசல்
  • அலங்கார விளக்குகள்
  •  DG set
  •  புல்டோசர்கள் / ட்ரேக்டர்கள்
  •  அஜபா நடனத்திற்கான இசை க்குழு
  •  உணவு, தண்ணீர், கழிப்பறை வசதிகள்
  •  மருத்துவக்குழு, ஆம்புலன்ஸ்
  •  தீயணைப்பு வண்டி
  •  பாதுகாப்பிற்காக, எண்ணில் அடங்கா காவலர்கள் 
  • திருவிழாக்காலங்களில் முதலீடு செய்து சம்பாதிக்கும், சிறிய/பெரிய தெருக்கடைகள், சைக்கில், 3 சக்கர வண்டிக்கடைகள் என பேரூந்து நிறுத்ததிலிருந்து, கோயில் வரையிலும், கோயிலின் உட்புற, வெளிப்புர பிரகாரங்கள், சாலைகள் என வீட்டு உபயோகப்பொருட்கள், குழந்தைகள் விளையாட்டு பொருட்கள், பெண்களை கவரும் அழகுப்பொருட்கள், உணவங்கங்கள், சிற்றூண்டி கடைகள்  என எல்லாவித கடைகளிலும் வியாபாரம் நடக்கிறது.
3. தேர் சம்பந்தப்பட்ட வேலைகள் செய்ய, தேர்ந்த கலைஞர்கள், நூற்றுக்கணக்கான தன்னார்வலர்கள்,வேலையாட்கள், அதற்கான கூலி/சம்பளம்
4. இதை வழிநடத்தி/எடுத்துசெய்ய, நன்கு தேர்ந்த நிர்வாகக்குழு, குழுவினை ஒருங்கிணைத்து நடத்தத்தேவையான தலைமை, உறுப்பினர்கள்,  பணம், இடவசதி
5. வேலைசெய்பவர்களுக்கான உணவு (கிட்டத்தட்ட 3 மாதம்)
6. தேர் செல்ல, கோயிலின் நான்கு புறமும் மிக அகன்ற பாதை போடப்பட்டு,ஆக்கரமிப்பு ஏதிமின்றி ஆண்டாண்டுகளாகப் பராமரிக்கப்பட்டு வருகிறது. இந்த சாலைகளில் உயரமான மரங்கள் ஏதுமின்றி, வளர்ந்தவிட்டசில மரங்களை தேர் திருவிழாவிற்கு முதல் நாள் வெட்டி, தேர் செல்ல தடையாக ஏதும் இல்லாதவாறு, தயார் நிலையில் வைக்கப்படுகிறது.

தியாகராஜர், ஆழித்தேருக்கு 3 நாட்கள் முன்பாகவே வந்துவிட்டார், அவரை தேருக்குள் சென்று வழிபட, இரவு பகலாக மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வரிசையில் நின்றிருந்தனர். ஆழித்தேர் திருவிழா அன்று, தேரை வடம் பிடித்து இழக்கவேண்டி விடியற்காலையில் 5.30 மணிக்கெல்லாம் கிளம்பி சென்றோம். பேரூந்து நிலைத்திலிருந்தே வாகனங்கள் அனுமதியில்லை. அதனால் அங்கிருந்தே நடந்து வந்தோம். தேரை நெருங்க நெருங்க, பெண்கள்  வரிசையாக அழகழகான கோலங்களைப் போட்டுக்கொண்டு இருந்தனர்.

மக்கள் வடம் பிடிக்க வரிசையில் காத்திருந்தனர். இரண்டு கைகளால் தூக்கிப்பிடித்தாலும், முழுமையாக வடக்கயிரைப்பிடிக்க முடியாது. அத்தனை பெரியது. ஒருப்பக்கத்துக்கு இரண்டு என, மொத்தம் நான்கு கயிறுகள்.
ஆயிரக்கணக்கான மக்களை ஒருமுகப்படுத்தி, தேரை இழுக்க செய்வதென்பது, மிகப்பெரிய சவால். அந்த சவாலை தொடர்ந்து வருடா வருடம், திருவாரூர் கோயில் நிர்வாகம் இதை செய்து வருவது பாராட்டுக்குறியது.

கோலத்தைத்தாண்டி தேரை நெருங்க, அஜபா நடனக்குழுவின் இசை இசைத்துக்கொண்டிருந்தது. வேறெந்த சிவத்தலங்களிலும் பார்க்காத புதுவித இசைக்கருவியொன்றை இங்குப்பார்த்தேன். உலோகத்தால் செய்யப்பட்ட மிக நீளமான பீப்பி. இதை இசைக்க முறையான சுவாசப்பயிற்சி தேவையென நினைக்கிறேன். அடிவயிற்றிலிருந்து இழுத்து விடும் மூச்சில், நெஞ்சுக்கூட்டு எலும்புகள் மேலே இழுத்துப் பிடிக்க, அழுத்தம் கொடுத்து ஊதுகிறார்கள். அற்புதமான ஆளை மயக்கும் இசை, நம்மை மறந்து ஆடமுடியும்.. ஆவேசமாக அல்ல, நிறுத்தி நிதானமாக ரசித்து ஆடக்கூடிய இசை. அஜபா நடனமும் மூச்சுக்காற்றை அடிப்படையாகக்கொண்ட நடனம் என்பதை இங்கு குறிப்பிடவேண்டும்..

ஆழித்தேர் இழுக்கும் நேரம் நெருங்கியது. வடக்கயிற்றை மக்கள் தூக்கிப்பிடிக்க. ஒவ்வொரு கயிற்றின் உள் /வெளிப்பக்கம் மக்கள் தயார் நிலையில் நிற்க, மக்களை ஒருமுகப்படுத்த ஒருவர் பச்சைக்கொடி காட்டினால் இழுக்க வேண்டும் , சிகப்புக்கொடி காட்டினால் நிறுத்த வேண்டுமென ஒலிபெருக்கியில் அறிவித்தவாரே வந்தார். அவர் "பச்சைக்கொடி, வடம் பிடிக்கலாமென்றால்" போதும்... மக்கள் 'ஆரூரா..ஆ.. தியாகேசா..ஆ ' வென ஆராவாரம் செய்தவாரே வேக வேகமாக இழுத்தனர்.. நாங்களும் தேர் நகர்வதைப் பார்த்தவாரே இழுத்தோம்.

பிரம்மாண்டானத் தேர் கிட்டத்தட்ட 8-10 ஆயிரம் பேர் இழுக்க, லேசாக நகர ஆரம்பித்தது, உற்சாகம் தாங்க முடியவில்லை. மெது மெதுவாய் ஆடி ஆடி அசைந்து அசைந்து வர... 'பேரானந்தமாக' இருந்தது.  வேற்று சிந்தனையற்று, மெய்மறந்து இருப்பது, ஒருவித கண்கட்டு வித்தை எனலாம். என்னைப்போலவே அங்கிருந்த ஒவ்வொருவரும் அந்த ஆனந்தத்தை அனுபவித்திருப்பர். இங்கு தேர் அசைந்து வருவதைவிட... இத்தனை ஆயிரம் மக்களையும் வேற்று சிந்தனைத்துளியுமில்லாமல், ஆரூராரையும், தேரையும் மட்டுமே கவனத்தில் க்கொள்ள வைப்பதென்பது லேசுப்பட்ட காரியமல்ல.. மனிதன் மனம் சார்ந்த ஒரு விசயத்தை, மிக எளிதாக செய்யவைக்கிறது இந்த தியாகராசரின் ஆழித்தேர்.

இதை தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்திக்கொள்ளும் சாமார்த்தியர்களும் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள் 'திருடர்கள்' என்ற பெயரில்.......

ஆரூராரை தரிசனம் செய்துவிட்டு, வடம் பிடித்த மக்கள் வீடுதிரும்பி விடுவதாலும், வெயில் காராணமாக மதிய நேரத்தில் மக்கள் வரத்து குறைவதாலும், தேரை இழுக்க மக்களை மட்டுமே நம்பியிருக்க முடியாது என்பதால், புல்டோசர்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. பழங்காலத்தில் யானைகள் பயன்படுத்தப்பட்டதாக குறிப்புகள் இருக்கின்றன. முடிந்தளவு தேரை எப்படி இயக்குகிறார்கள் என்பதை படம்பிடித்து காணொளியை பதிவிட்டுள்ளேன்.

ஆழித்தேர் சாலைகளில் திரும்பும் போது, பார்க்க ஓராயிரம் கண்கள் போதாது. அதே சமயம் அதற்கான வேலை மிக சிரமமானதாகவும் உள்ளது. பெரிய பெரிய தகர தட்டுகளின் மீது மசையைக்கொட்டி, வழுக்கவிட்டு திருப்புகிறார்கள். ஒரு நாள் ஆழித்தேரோட்டத்திற்கான முன்னேற்பாடுகளும், வேலையும் அத்தனை எளிதானதல்ல.

காணக்கிடைக்காத காட்சிகள், ஏதோ கொஞ்சம் புண்ணியம் செய்திருப்போம் போல, திருவாரூர் தேரை வடம் பிடித்து ஆரூராரை தரிசிக்கும் பாக்கியம் கிடைத்தது.

Thq Google : Thiruvarur & Temple details  & Photo Courtesy 

திருச்சிராப்பள்ளி - பயணக்குறிப்புகள்

சிராப்பள்ளி -என்ற பெயரோடு, திரு சேர்க்கப்பட்டு திருச்சிராப்பள்ளி ஆகியிருக்கிறது.

அம்மா அப்பாவோடு ஒரு வருடம் பொன்மலையில் தங்கியிருந்தோம். 3 ஆம் வகுப்பு படிச்சேன், முதலில் தனியார் பள்ளியிலும், பின்பு ரயில்வே பள்ளியிலும் படித்தோம். அப்போது ஒருமுறை அப்பா, என்னையும் சின்ன அண்ணனையும் கல்லணை & முக்கொம்பு விற்கும் அழைத்து சென்றது நினைவில் இருக்கிறது. குறிப்பாக, கல்லணை.

கல்லணை : புளிசாதம் கட்டி எடுத்துக்கொண்டு, பேரூந்தில் கல்லணை சென்று, அப்பாவின் கையைப்பிடித்துக்கொண்டு, அணையின் இந்தப்பக்கத்திலிருந்து நடந்து அந்தப்பக்கம் வரை சென்றதும், அப்பா அணையைப்பற்றி சொன்ன சில தகவல்களும் பசுமரத்தாணியாக மனதில் பதிந்தது மட்டுமல்லாது, இத்தனை ஆண்டுகள் கழித்து சென்றும், அணை மற்றும் அதை ஒட்டிய பூங்கா நினைவில் இருந்தது...முக்கொம்பு சுத்தமாக நினைவில்லை. :)

அப்பாவின் காலத்தில் இணையமில்லை,அவரின் கட்டிடம் சார்ந்த தொழில்நுட்ப ஆர்வமும், அதைத்தெரிந்துக்கொள்ள எடுத்த முயற்சியும், சிராப்பள்ளியைச் சுற்றி பிராம்மாண்ட கோயில்கள் பல இருக்க, அவரின் பணிகளுக்கு இடையே எங்களை கல்லணை & முக்கொம்பு விற்கு மட்டும் அழைத்து சென்றது, அவரின் ஆர்வத்தையும், அவர் குழந்தைகளுக்கு எது முக்கியம் என்பதில் அவரின் தேர்வும் தெரிகிறது.
.
கல்லணையைப்பற்றி ஏராளமான தகவல்கள் இணையம் முழுக்கக்கிடைக்கிறது. அவற்றில் பகிரப்பட்டுள்ள தகவல் எல்லாவற்றிலுமே, அணை இன்றளவும் சிதையாமல் இருக்க, கற்கலுக்கு இடையே வைக்கப்பட்ட மண்ணால் செய்யப்பட்ட பசை, ஆனால் அந்த பசை எப்படி எதனால் செய்யப்பட்டதென  கண்டுப்பிடிக்கப்படவில்லை எனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அப்பாவும் இதைப்பற்றி சொல்லியிருந்தார், சுண்ணாம்பு கலவையோடு, முட்டை உடைத்து ஊற்றித்தயார் செய்ததாக சொன்னார். இதைத்தவிர அணையைப் பற்றி அவர் சொன்னது எதும் நினைவில்லை..

தாஜ்மகலை விடவும், உலக அதிசயத்தில் ஒன்றான இந்த அணையின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து, தமிழக சுற்றுலாத்துறை, இந்த இடத்தை சிறந்தமுறையில் பராமரிக்க ஆவன செய்யவேண்டும், உணவகங்கள், கழிவறை, நிழல் குடைகள், குடிநீர் வசதிப்போன்றவை செய்துத்தரவேண்டும். பராமரிப்பின்றி மிகவும் அசுத்தமாகவும் இருக்கிறது.

உச்சிப்பிள்ளையார் கோயில் ; கல்லணையில் மணலை வாரிக்கொண்டு பேய் க்காற்று வீசியது, பிள்ளையார் கோயிலில் மலையின் மேல் நிற்கவே முடியவில்லை, ஆளை கீழேத்தள்ளிவிடுமளவு காற்று. நடுவே தாயுமானவர் கோயிலின் உயர்ந்த தூண்கள், சிற்ப வேலைபாடுகள் மிகவும் கவர்ந்தது. தாயுமானவருக்கு வேண்டிக்கொண்டு வாழைத்தார்கள் வைத்து பூசை செய்து, பின்பு அதை பக்தர்களுக்கு விநோயகம் செய்கின்றனர். கடுப்பான ஒரே விசயம், உச்சி மலையின் ஓரங்களில் நின்று 'செல்ஃபி' எடுத்தவர்கள்>..

திருவரங்கம் ;  திருச்சியில் இருந்தபோது, அப்பா அழைத்து செல்லாவிடினும், உறவினர்களின் வருகையின் போது ஶ்ரீரங்கமும், உச்சிப்பிள்ளையார் கோயிலும் சென்றிருக்கிறோம், ஆனால் நினைவில்லை. வரிசையில் காத்திருந்து சென்றும் நொடி'ப்பொழுது ரங்கநாதரை ப்பார்க்க அனுமதிக்கறாங்க. ஆனானப்பட்ட வெங்கடாசலபதியைக்கூட தொலைவிலிருந்தே தரிசனம் செய்துக்கொண்டுப் போகமுடியுது.. ஆனால் இங்க 'ரொம்ப பண்றாங்க..' ஏன் இத்தனை கெடுபிடி, இத்தனை ஜருகண்டீ ' ன்னு பிரியல...

அழகான அம்சமான தெய்வக்கடாச்சம் மிக்க கோமாதா, அதன் பின்னே தேவதையைப்போல வெள்ளை வெளேரென ஒரு குதிரை, அதன் பின்னே ஆடி அசைந்து வரும் யானையின் மேல் குடத்தில் தண்ணீரோடு ஒரு ஐயங்கார்.. னு இவங்க மூவரும் முதலில் சென்று வந்தப்பின்னரே பக்தர்கள் அனுப்பப்பட்டனர். இவங்க மூவரும் என்ன பூசைசெய்ய அழைத்துச்செல்லப்பட்டனர்னு தெரியல...

கோயில் யானை வெளிப்புர சாலையில் என்னை வழிமறித்து நகரவிடாமல் காசுக் கேட்க (அதை காதோரம் குத்தி குத்தி கேட்கவைத்தான் பாகன்), அதையும்,  அந்த பாகனையும் பார்த்தபோது, எங்க அது கடுப்பாகி, சமயபுரம் யானைமாதிரி தூக்கி அடிச்சிடப்போதுன்னு பயந்து, அது தும்பிக்கையை என்னிடம் தூக்கி காட்டுவதற்குள் அநியாயத்துக்கு குனிந்து காசைக்கொடுக்க, காசை வாங்கிட்டு நான் நிமிருவதற்குள், அது என் முதுகைத்தொட்டு ஆசிர்வாதம் செய்ய. லைட்டா பகீர்னு இருந்துச்சி, அது அலேக்கா சுத்தி தூக்கிப்போட வசதியாயில்ல நின்னுருக்கேன்???. தூரக்கிருந்து, இந்தக்காட்சியை என் வூட்டுக்கார் நமட்டு சிரிப்புடன் கவனித்தார். பொண்டாட்டி பயப்படறதப்பாத்த எந்த வூட்டுக்காருக்குத்தான் சந்தோஷமா இருக்காது சொல்லுங்க.. ??

சமயபுரம் ; ரொம்பவே கூட்டம், கூட்டத்தில் ஒருவருக்கு ஒருவர் அசிங்க அசிங்காம திட்டிக்கொண்டு சண்டை, அதில் பெண்களும் அடக்கம். இவர்களின் பொன் மொழிகளில் முதலில் நனைந்துவிட்டு தான், அம்மனை தரிசனம் செய்ய முடிந்தது.  ஏன் இந்த அம்மனுக்கு இத்தனைக்கூட்டம்னு தெரியல... 250 ரூ டிக்கெட் வாங்கி போயும், கூட்டத்தில் சிக்கி சின்னா பின்னமானோம் என்பதே யதார்த்தம்.

திருவானைக்காவல் :  அடேங்கப்பா.. திருவாரூர் கோயிலை விட பிரம்மாண்டமாக இருந்தது.  இத்தலத்தின் வரலாறு, ஹாலிவுட் கதைப்போல இருக்கு, நம்பும்படியாகவும் இருக்கு என்பதை தான் நம்பமுடியல.  நம்மூரில் இப்படியான பல வரலாற்று/இதிகாசக் கதைகள்  இருந்தாலும், இந்தக்கதையை அடிச்சிக்கவே முடியாது. கோயிலைக்கட்டிய மன்னர் கோச்செங்கட் சோழன். இவரைப்பற்றியக் கதையும் மிக சுவாரசியமானது. மன்னரின் தாயார், பிரசவ நேரத்தில், வலி எடுத்தப்பின்னும், சேவகியிடம் , குழந்தைப்பிறக்காமல் இருக்க, தன்னை தலைகீழாக க்கட்டி தொங்கசெய்து, ஜோதிடர் குறிப்பிட்ட அதே நேரத்தில் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்திருக்கிறார். பிரசவ வலி எடுத்தும், குழந்தை வெகுநேரம்,கருப்பையிலேயே இருந்ததால், குழந்தையின் கண் சிவந்துவிட்டிருக்கிறது. அதனாலேயே குழந்தைக்கு 'கோச்செங்கட்' என்ற பெயர் வந்ததாம். ஹூம்...

பிரம்மபுரீஷ்வரர் - திருப்பட்டூர் -  வரலாற்றைப் படிச்சிட்டு அப்புறம் இங்க வாங்க. தலையெழுத்தை அப்படியே மாற்றுவாராம் இங்கிருக்கும் பிரம்மர். வருகின்ற அனைவரும் ஜாதகத்தைக்கொடுத்து, சாமியின் பாதங்களில் வைத்து வாங்குகிறார்கள். ஐயர்கள் இதில் அதிகமாக வருமானம் பார்க்கிறார்கள். நாங்க அதை செய்யல, கவனிச்சோம் அவ்வளவே !!

வயலூர் ;   ஒரு மணிக்கு நடை சாத்தப்பட்டுவிடும் என்பதால், ஓடோடிவந்தோம், 12.53 க்கு கோயிலை எட்டியபோது, வெளிவாசல் சாத்தப்பட்டு விட்டது, இருப்பினும், இன்னொரு வாசல் வழியாக உள்ளே ஓடினோம், 5 நிமிடமே இருந்ததால், சன்னதியின் முன் கதவும் சாத்தப்பட்டிருந்தது. ஓடிவந்தும் பார்க்கமுடியவில்லையே என்று நினைத்த நேரத்தில், திடீரென இடதுப்பக்கமாக வந்த ஒருவர், இந்தப்பக்கம் ஒரு வழியிருக்கு, வந்துப்பாருங்க்கன்னு அழைத்தார். ஓட்டமாய் ஓடினோம். முருகர் காத்திருந்தார், நல்ல தரிசனம் கிடைத்தது. திருவரங்கத்தில் காத்திருந்தும் சரியாகப்பார்க்க முடியாமல் வந்தோம், இங்கு ஓட்டமாய் ஓடி, கடைசி சில நிமிடங்களில் முருகனை வள்ளி தெய்வானையோடு தரிசனம் செய்தோம்.

முக்கொம்பு ; நடை சாத்திடுவாங்கன்னு, வேக வேகமாக ஓடியதில் , முக்கொம்பு வரும் போது, அதீத சோர்வுடன் இருந்தோம். காரிலேயே அணையை ஒரு சுற்று , சுற்றிவிட்டு ஊர் வந்து சேர்ந்தோம்
*******
கர்நாடக எல்லையில் ஆடு தாண்டும் காவிரி, தமிழ்நாட்டில் குறிப்பாக கரூர் & திருச்சி மாவட்டங்களில் அகண்ட காவிரியாக மாறி ஓடுவதும், அதைச்சுற்றியுள்ள கோயில்களின் அமைப்பும், எனக்கு சில தெளிவுகளை ஏற்படுத்தியது.

சிராப்பள்ளியைச் சுற்றி அகண்ட காவிரி ஆர்ப்பரித்து அடங்காமல் ஓடிய காலத்தில். அடை மழைக்காலங்களில், ஆற்றின் குறுக்கே அணைகள் இல்லை, கட்டுப்படுத்தமுடியாத வெள்ளம் புரண்டு, ஊரினையும் மக்களையும் அடித்துச்செல்ல, ஆட்சியில் இருந்த சோழ மன்னர்கள், தன் நாட்டு மக்களையும், நாட்டையும் காக்க இக்கோயில்களைக் கட்டி அதில், மக்களை பாதுக்காத்தும், அணைகளைக்கட்டி நீர்ப்போக்கை கட்டுப்படுத்தியும்/ திசைத்திருப்பியும் காப்பாற்றியுள்ளனர்.

திருவரங்கம், திருவானைக்காவல் இரண்டும் காவிரி, கொள்ளிடம் ஆறுகளுக்கு இடையே தீவாக உள்ளது. இக்கோயில்கள் ஒரே காலக்கட்டத்தில் ஒரே மாதிரியான கட்டட அமைப்பில் கட்டப்பட்டுள்ளது, 5 பிராகரங்கள், அவற்றில் வெளிப்பக்க பிரகாரங்களில், வீடுகள், கடைகள் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. வாகனங்களும் சென்று வரமுடியும். அகலம் குறைந்த மிக உயரமான வாசல்கள், அவசரமாக சட்டென மூடிவிடக்கூடிய அமைப்பில் கட்டப்பட்டிருக்கிறது, தவிர  வேறெங்கும் காணாத மிக மிக உயரமான மதில்கள்.
 
இந்தக்கோயில்களின் அமைப்பே, அகண்ட காவிரியின் நீர்வரத்தை நம் கண் முன் கொண்டுவருகிறது. குறிப்பாக கல்லணையில் பிரியும் ஆறுகள், டெல்டா பகுதிகளுக்கு திருப்பி விடவும், அடித்துவரப்படும் வண்டல் மண்ணின் தாக்கத்தால் அணை சேதமடையாமல் இருக்கும்படியாக அணைக் கட்டப்பட்டுள்ளதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

நம் கோயில் வரலாறுகளும், அதன் பிரமாண்டங்களும், பயன்களும் வியந்து மாளாது.....

அடுத்து.... வர இருப்பது.. திருவாரூர் தேர்... :)


உனக்கு 20 எனக்கு 18


கவி  :  நீ வச்சியிருக்க மாதிரி ஹெட் ஃபோன் எனக்கும் வாங்கித்தரியா?

நவீன் : கழுதைக்கு எதுக்கு காரூ ? வாங்கி த்தர முடியாது !

கவி :  ஆங்ங்ங்ங்.......

************
கவி : (இரவு லைட் எல்லாம் நிறுத்திட்டு படுத்தப்பிறகு, ஒரு 10 நிமிஷம் கழித்து)  மொட்டு, இந்த ஜன்னல் பக்கமும்தான்  பின்னாடி வீடு கட்டியிருக்காங்க, இந்த ரூம் நல்லா வெளிச்சமாதான் இருக்கு, கிச்சன் பக்கம் கட்டற பில்டிங் ல அவங்க இதே மாதிரி லைட் கலர் பெயிண்ட் அடிச்சிட்டா கிச்சனும் வெளிச்சமா இருக்கும். வாட் யூ சே..?!! அம்மா சரியா யோசிக்கிறேனா?

நவீன் : தூங்கும் போது..... மூளையயும் தூங்கவச்சிட்டு தூங்கு...... அது தனியா வேல செய்துப்பாரு....

கவி : ஸ்ஸ்ஸ்.... 

***********
கவி :: அப்பா வரார்டா... அவர் சொன்ன வேலையெல்லாம் முடிச்சிட்டியா?

நவீன் : எப்ப வரார்..?

கவி : வெள்ளிக்கிழமை ராத்திரி இங்க இருப்பாரு...

நவீன் : அவர் வரத்துக்குள்ள முடிச்சிடுவேன்.

கவி : அடேய்..2 மாசமா இப்படியே சொல்ற..ஆனா வேல நடக்கல.. அவர் வந்து கேட்டா என்னடா செய்வேன்..?

நவீன் : ஹா ஹா ஹா...எப்படியும் என்னைக்கேக்க மாட்டார், உன்னைக்கேட்டு, உன்னதான் திட்டப்போறாரு...  நான் ஏன் கவலப்படனும்...

கவி :.. கிர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்....

************

கவி : (இரவு 9 மணி இருக்கும் ) இந்த நேரத்தில் எங்க கிளம்பர.. இப்ப அவரு ஏன்னு கேப்பாரு, தினம் இப்படிதான் போறானான்னு கேப்பாரு...

நவீன் :உன்னை பாத்துக்க, இன்னைக்கு 'கட்டப்பா இருக்கையில், இந்த பாகுபலி எதற்கு...?! '

கவி: ஸ்ப்பஆ..... ........... ! அவர் ரூமைவிட்டு வரத்துக்குள்ள கெளம்பித்தொல...

நவீன் : அந்த பயம் இருக்கட்டும் !! :)))))))

கவி; ..........
********

கவி; கேமரா சரியில்ல.. கொஞ்சம் சரி செய்து தாயேன்..

நவீன் ; எத்தன மாஸ்டர் வாங்கியிருக்க..

கவி; அதுக்கும் இதுக்கும் சம்பந்தமில்ல 

நவீன் ; கேட்ட கேள்விக்கு பதில் சொல்லு...எத்தன மாஸ்டர்..
 

கவி :   .................

நவீன்;  MFT, MBA.....ஹ்ம்ம் ............இன்னொன்னு என்ன..

கவி;  Masters in Sociology

நவீன் ; ஆஹான்.. ஆனா நான் ஒரே ஒரு மாஸ்டர் தான்.. உன்னைவிட கம்மியாத்தான் படிச்சியிருக்கேன்..உன்னைவிட அறிவும் கம்மி.... நீயே சரிப்பண்ணிக்கோ...

கவி; போடாங்க...

**********
நவீன் ; குண்டாகிட்டே போறியே உனக்கு வெக்கமா இல்ல

கவி;  ம்ம் இருக்கு... ஆனா ஏதோ பிரச்சனை.. ஆப்ரேஷனுக்கு அப்புறம், உடம்பு நான் செய்யற எதுக்கும் ரெஸ்பான்ட் செய்ய மாட்டேங்குது... 

நவீன் ; இப்படி சொல்லிக்கிட்டே நல்லா குண்டாகிட்டேப்போ ..ஒரு நாள் வீல் சேர் தான்...

கவி ; ஞே !!! 

*******

நவீன் ; அம்மா.. கேமரா வ சரிப்பண்ணிட்டியா...

கவி ; ப்ப்ச்.. இல்ல..அதான் எப்படின்னு படிச்சிக்கிட்டு இருக்கேன்..

நவீன் ; ஹா ஹா ஹா ஹா...படிப்படி... நல்லாப் படி..

கவி;    7.5 ........ கிளம்புடா...

நவீன் : ஹா ஹா ஹா.. டென்ஷன் ஆவறப்போல..

கவி; ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்.......

*********** 

கவி ; மதர்ஸ் டெ' க்கு அம்மாவ எங்க கூட்டிட்டு போகப்போற.......

நவீன் ;  திருவாரூர் ;)))))))))))

கவி ; அடேய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்ய்..............  ;)))))))))) 

***************
பீட்டர் தாத்ஸ் ; The eternal love between man and woman really exists! It`s the love between mother and her son.

வட / தென்னிந்திய நதிகள் .....

பயணங்கள் ..குறுகியவையோ, நெடுந்தூரமோ அத்தனையும் அனுபவமே. செல்லும் இடம், உணவு, சுற்றியிருக்கும் மக்கள், மொழி, தோற்றம், பழக்க வழக்கங்கள், பேச்சு வழக்கு, உடைகள்,வாழ்க்கை முறை ...என அத்தனையும் தெரிந்துக்கொள்ள வேண்டியவையே..........

சென்ற வாரத்தில் திருச்சி நோக்கிய பயணத்தின் போது, தமிழ்நாடு மத்தியப் பல்கலைகழகத்தில், புவியியல் பிரிவில் தலைமை பேராசிரியராக பணிபுரியும்,  டாக்டர்.சுலோசனா' வும் உடன் வந்திருந்தார். அன்று பல்கலைக்கழகத்தில் நடந்த 'திருவாரூர்' குறித்த ஒரு வினாவிடை நிகழ்ச்சியில் பங்குக்கொண்டதையும், அதில் கேட்கப்பட்ட சுவாரசியமான கேள்விகள் (விரைவில் இணைக்கிறேன்)பற்றியும் பகிர்ந்தவாரே வந்தார்.

கேள்விகள், திருவாரூர் தியாகராஜர் கோயில் சார்ந்தவைகளாகவே இருந்தன. அநேகமான கேள்விகளுக்கு பதில் தெரியவில்லை.  எனக்கு பொது அறிவு இல்லையென்றே சொல்லலாம். ;) தெரியாத பல விசயங்களை தெரிந்துக்கொண்டேன்.

அவர் புவியியல் பேராசிரியர் என்பதால், கங்கை நதியைப் பற்றி கேட்டேன். மேற்கு வங்கம் முழுக்க, கங்கையின் கிளை நதியான ஹூங்லி நதி பாய்கிறது, இந்த நதியைப்பற்றி, பொறாமையில் பொங்கி பல பதிவுகள் எழுதியிருக்கிறேன். என் கண்ணுக்குள் நின்றுவிட்ட இந்நதியை ப்பற்றி பேச ஒருவர் கிடைத்தால் விடுவேனா?

முதலில் கேட்டது, 365 நாளும் வற்றாமல் ஓடி, கடலில் கலந்து, நீரெல்லாம் வீணாகிறதே, அதை அப்படியே வளைத்து தென்னிந்தியாவிற்கு கொண்டு வர எத்தனை ஆண்டுகள் ஆகும்.? 
...  அதற்கு அவர் சொன்ன பதிலை என்னால் நம்பவே முடியவில்லை. 'நமக்கிருக்கும் தொழில்நுட்பத்தை பயன்படுத்தி 4-5 ஆண்டுகளுக்குள் நதிகளை இணைக்கமுடியும்' என்றார். 'அட... 4-5 ஆண்டுகள் தானா?'

'ஆமாம் அவ்ளோ  தான் ஆகும். ஆனால் ஒவ்வொரு மாநிலத்தைக்கடக்கும் போதும் அவர்களின் அனுமதித்தவிர்த்து, அந்த மாநிலத்தின் சட்டத்திட்டங்கள் முதற்கொண்டு,நில ஆக்ரமிப்பு, அது சார்ந்த பிரச்சனைகள் என பல நிலைகளை த்தாண்ட வேண்டியுள்ளது. அதனால் காலதாமதம் ஆகத்தான் செய்யும். இதன் நடுவில் மத்திய மாநில அரசுகளின் ஆட்சி மாற்றம் ஏற்பட்டால், முதலிருந்து காய் நகர்ந்தும்படியாக ஆகிவிடும். அங்கங்கே கோப்புகளும், வேலையும் தேங்கிவிடும்,நின்று விடும் வாய்ப்புகளும் அதிகம்'', என தேவையான தொழில்நுட்ப வசதி இருந்தாலும், இந்தமாதிரியான  திட்டப்பணிகளை குறிப்பிட்ட காலத்தில் முடிக்க முடியாமல் போவதற்கான பல்வேறு காரணங்களை பேசிக்கொண்டு வந்தோம்.

இந்தியாவை ப்பொறுத்த வரையில், அரசியலும், ஊழலும் ஒன்றோடு ஒன்று கைக்கோர்த்து ஆட்டமான ஆட்டம் ஆடிக்கொண்டிருக்கிறது. தமிழகத்தின் இன்றைய நிலையைப்பற்றி சொல்லவே வேண்டியதேயில்லை, இதில் நதிநீர் இணைப்பெல்லாம் நமக்கு நிரந்தரக்கனவே.. !

அடுத்து, கங்கை ஆற்றின் நீர் வரத்துப்பற்றியும், மண்ணின் தன்மைப்பற்றியும் சொன்ன போது, அது சார்ந்த தகவல்களை தந்தார்.

இமயமலையிலிருந்து தொடர்ந்து உருகும் பனியால், கங்கை ஆண்டு முழுதும் வற்றாமல் ஓடுகிறது, அதே சமயம்,நீரின் வேகம் என்பது சமவெளியை அடைந்தவுடன் மிதமாகவே இருக்கிறது. சமவெளியில், நீரின் வேகம் குறைவாக இருப்பதால், நதிநீர் இணைப்பு செய்யும் போது, தென்னிந்தியா வரை நதியைக்கொண்டு வர அதற்குத்தகுந்தார் போல ஆழமான/சரிவான பாதையை ஏற்படுத்த வேண்டியிருக்கும், மேற்கு வங்கத்தில், ஆற்றின் வேகத்தைப்பார்த்து, திருப்பி விட்டால்........ ஆவேசமாக அடித்துக்கொண்டு  வந்துவிடும்  என்று நான் நினைத்தது தவறு எனப் புரிந்தது

மண்ணின் தன்மைப்பற்றியும் அது சார்ந்த தொழில்கள் பற்றி பேசும் போது,  இமயத்திலிருந்து தொடங்கும் போது மலையிலிருந்து கற்கலாக உருண்டு வர தொடங்கி, தூரம் செல்ல செல்ல கற்கல் உடைந்து சின்ன சின்ன கூழாங்கற்கலாக மாறுவதோடு, சமவெளியில் வரும் போது மெல்லிய மணலாக மாறி, கங்கை பாயும் நிலவெளிகளிலும் நிலத்தடி மண்ணின் தன்மையும் அதற்கு தகுந்தார் போல மாறிவிட்டது. அதே சமயம் , நம்மூர் ஆறுகள் மழையை சார்ந்து இருப்பதால்,  ஆற்று மணலின் தன்மை வேறுவிதமாக உள்ளதென  வட/ தென்னிந்திய ஆற்று மணல்களின் வித்தியாசங்களை விளக்கி சொன்னார்.

ஆண்டு முழுதும் நீர்வரத்து இருக்க வாய்ப்பில்லாமலும் , தொடர் காடுகளின் அழிப்பின் காரணமாக, மழை வரத்து இல்லாமல், நம் ஆறுகள் வரண்டு, முல் செடிகள் மண்டி வளரும் அவல நிலைக்கு தள்ளப் பட்டிருக்கின்றன.

இமயம் கண்டிப்பாக இந்தியாவின் பொக்கிஷமே... காவேரி'க்காக நாம் போராடிக்கொண்டிருக்கும் இந்நேரத்தில்,  வடக்கிழக்கு மாநிலங்களில் வற்றாமல் ஓடி, தண்ணீருக்காக கத்தி கெஞ்சி கூச்சலிட்டு போராட்டம் செய்யும் மோசமான நிலையில் மக்களை வைக்காமல், கண்ணுக்கு எட்டியதூரம் பரந்து விரிந்து சோர்வில்லாமல் பாயும் கங்கை நதியை நினைத்துப்பார்த்து வணங்காமல் __/\__ இருக்க முடியவில்லை.....

அணில் குட்டி அனிதா ; ஒரு இடத்துக்குப் போனமா வந்தமான்னு இல்லாம... தொறந்த வாய மூடாம, அடுத்தவங்க காதுல இரத்தம் வரளவுக்கு பேசி..... வீட்டுக்கு வந்து வூட்டுக்கார்.. அந்த மூடாத வாயப்பத்தி கேட்டு கழுவி கழுவி ஊத்தினத தொடச்சிவிட்டுட்டு....  பதிவு எழுதியிருக்காங்களே..... கிர்ர்ர்ர்...இவங்கள...

பீட்டர் தாத்ஸ் ;

மழையும் நானும்..

மழையை எதிர்நோக்கா தினம்
உடல் தகிக்கும் வெம்மை
வியர்வையில் உடை ஒட்டிக்கொண்ட எரிச்சல்

எங்கிருந்தோ அடர்ந்த ஒரிருள்
அன்னாந்துப்பார்த்தன கண்கள்
மெது மெதுவாய் நெருங்கியது
ஜோடி கண்கள் பல கடந்து
என் கண்களையும் சந்திக்கையில்
கொட்ட ஆரம்பித்தது.;

அது அசாதாரணம் ;ஆவேசம்
சன்னல் வழியே வேகச்சாரல் ;வீட்டினுள் ஓடை
காது கிழியும் இடியோசை
ஆவேசத்தை எதிர்க்கொள்ள ஏனோ ஆசை
இடிப்பாயுமென மெல்லிய நடுக்கம்
பாயுட்டுமே அதுவே முடிவென்றால்..

அண்ணாந்து வானம் பார்த்தேன்.
கண்களில் நேரே விழுந்து வழிந்தது
ஒரு கண் விரித்து ஒரு கண் சிமிட்டி
கண்ணடித்து ரசித்து புன்னகித்தேன்
உணர்ச்சிவசப்பட்ட மழையோ
உதடுகள் நனைத்து அணைத்தது
நாவால் சுழட்டி ருசிப்பார்த்தேன்
பின்னல் அவிழ்த்து தலை உதரினேன்
வேகத்தில் துளிகள் கோடாகி தொடர்ந்ததில் 
விரைந்து நனைந்தேன்
இடியின் ஓசையில் பூமி நடங்கியது
சிந்தையில் பழமும் மொட்டும் வந்து மறைந்தினர்
சுவரோரம் சாய்ந்து மொத்தமாய் விழுந்த
தண்ணீரில் முகம் தூக்கி சிலிர்த்தேன்
மணித்துளிகள் கரைந்தன

அங்கே
மழையும் நானும் மட்டும்.. !! 



Related post  : http://kavithavinpaarvaiyil.blogspot.in/2010/07/blog-post_19.html


Photo Courtesy : Thx Google 

என்னாலேயே முடியல..

என் கணவர், என்னுடைய கனவுகளை எழுதிவைக்க சொன்னக்காரணமே, என் கனவுகள் கதைகளாக இருப்பது மட்டுமல்ல, அதை அவரிடம் சொல்லும் விதமே!.

ஒரு தயாரிப்பாளரிடம், அறிமுக இயக்குனர் கதை சொல்வதைப்போல இருக்குமென நினைக்கிறேன். அவர் எதிரில், அந்தக்கனவு நிஜத்தில் நடந்தால் எப்படியிருக்குமோ அப்படி சொல்லுவேன். பின்னணி இசை மட்டுமே இருக்காது.

ஓவராக கற்பனை செய்துக்கொள்வதில் என்னை வெல்ல என்னாலேயே முடியாதுதான். இருந்தாலும், நேற்று வந்த கனவை நினைத்து சிரிப்பதா அழுவதா.. இல்லை ஏன் இப்படியெல்லாம் எனக்கு கனவு வந்து தொலைக்குதுன்னு நினைச்சி ஆச்சரியப்படுவதான்னு தெரியல...

தினப்படி எத்தனையோ நிகழ்வுகள் நடக்குது..

ஓவியா சென்றதிலிருந்து பிக்பாஸ் பாதிப்பு இல்லை.... 

அதிமுக வால் பிரேக்கிங் நியூஸ் அடிக்கடி வந்து அந்த சத்தமும் பழகிப்போச்சி

ரஜினி அரசியல் - பெருசா யோசிக்கல..

கமல் டிவிட்டர் - யோசிச்சாலும் ஒன்னும் புரியப்போறதில்ல..

என் சொந்தப்பிரச்சனைகள்.. அது ஏகத்துக்கும் இருக்கு...

என் கணவரின் அலுவலகப்பிரச்சனை, அதை அவர் எப்படிக்கடக்கப்போகிறார் என்ற கவலை...

வெளி மாநிலத்தில் இருப்பதால், இங்கு சந்திக்கும் மனிதர்கள்..னு

என்னென்னமோ தினப்படி நடக்குது.. இதுல..நேற்று எனக்கு வந்த கனவு இருக்கே.... படிங்க..நீங்களும் கடுப்பாக சான்ஸ் இருக்கு...

காலையில் எழுந்துவரும் போது கனவு நினைவில் இல்லைதான். ஆனால் பல் விளக்கும் போது நினைவுக்கு வர, மறந்துவிடுவேனோன்னு , பிரஷ்ஷை வாயிலிருந்து எடுத்துவிட்டு அவரை அழைத்து கனவை சொன்னேன்.

"இன்னைக்கு எனக்கு ரொம்ப ஸ்ட்ரேன்ஜ்ஜா ஒரு கனவு வந்துச்சிப்பா..."

புதுசா என்ன..ங்கற மாதிரி லுக்கு விட்டுட்டு என் முகத்தையே கவனிச்சார்..

"காடை இருக்கில்ல..."

"ஆங்...??????"

"காடை ப்பா காடை... பறவை..கோழிமாதிரி..நாமக்கூட மூனார்ல காடை முட்டை ஆம்லெட் சாப்பிட்டோமே..?! அந்த காடை..."

"ம்ம்ம்..சொல்லு.. " னு சொன்னக்குரல் கடுப்பாக இருந்தது.


"அந்த காடையை பிடிச்சி, பால் கறந்து.. அதை ஒரு ஃபில்டரில் வடிகட்டி உங்களுக்கு தரேன்" ப்பா..

ஞே.... அவர்ட்ட ரியேக்ஷனே இல்ல..என்ன சொல்றதுன்னு தெரியாம.. என்னையே ப்பாக்கறாரு..  [கனவை சொல்ல முன்னமே கடுப்பா?  யார்கிட்ட??? ]

ரியாக்ஷன் செய்யமுடியாம திகைச்சிப்போய் நிக்கறவரை பாத்து சிரிப்பு வந்தாலும், வெளியேக்காட்டிக்காம... 

"எப்படிப்பா காடை க்கிட்ட பால் கறக்க முடியும்? எனக்கு ஏம்ப்பா இப்படியெல்லாம் கனவு வருது..?"

"உனக்கு இப்படியெல்லாம் கனவு வராட்டிதான் பிரச்சனை..காடை என்ன காடை.. எரும்பை ப்பிடிச்சிக்கூட நீ பால் கறப்ப.. போடி போ.. போய் பல்ல வெளக்கு...."

"ஆவ்வ்வ்.... அப்ப நெக்ஸ்ட் பால் எரும்புக்கிட்டவா..? " ன்னு நினைச்சிக்கிட்டு அவர் மேற்கொண்டு திட்டும்முன்ன எஸ் ஆகிட்டேன். :

கனவை சொல்லியாச்சி...இதோ எழுதியும் வச்சாச்சி. ஆனா என்னாலேயே இந்த கனவை இப்பவரை ஜீரணிக்க முடியல.. ஏன் எனக்கு மட்டும் இப்படியெல்லாம் கனவு வருதுன்னு தெரியமாட்டேங்குது..

நேத்திக்கோ..அதுக்கு முன்னமோ... காடையோ..கோழியோ மற்ற பறவைகளைப்பற்றியோ பேசல.. பார்க்கல.. காடை ஆம்லெட் சாப்பிட்டுக்கூட ஒரு 4-5 வருசமிருக்கும்..

என்னமோ போங்க.. என்னாலேயே முடியல..

அணில் குட்டி : பாருங்க..கொஞ்ச கொஞ்சமா சந்தரமுகியா மாறிக்கிட்டு இருக்க கவிதா வை பாருங்க.!!!.

பீட்டர் தாத்ஸ் : I'm interested in the dream and subconscious mind, the peculiar dream-like quality of our lives, sometime nightmare quality of our lives. - Anthony Hopkins